kırık zar

Aber was sonst noch hineinspielt: "Haut", "(Jungfern-)Häutchen", "Vorhang"? Vielleicht alles zugleich?

Ziemlich schwierig festzustellen, was durch den Kopf des Dichters ging, als er dieses Gedicht aufsetzte.

Daher würde ich nach dem Motto: "Schuster, bleib bei deinem Leisten", bei dem Würfel in Schräglage bleiben.

Einen Beitrag über "Kırık Zar" finden Sie unter dem folgenden Link.

kırık zar - yorum

Kırık Zar
Cennetimdesin ey kaçak şeytan!
saten bir siyah
sen keman çalıyordun yağmurlarla
kırılmış pencerende
çürüme zamanıydı çaresizlik saatinin tozunu alırken
ufka kanıma o dipsiz yankıda
hızla büyüyen suçlarının büyüsü
deprem
saf uyku
nerede kaldın
bu mavilik ne akşamdan
bu hızlı buluşmanın uzağındaki sen misin
dönülemeyen yolların şafağında
saf uzaklık
aşkın cam yüzü
kamçılanmış dilimde saçılan iğne
geceyi anla
açıktır yüzü
şimdiki durumun bedelinde
dilek / artı-eksi /: özlem
bir şey söylemiyorsun
her zamankinden de beyaz
hava bozarsa yandın tümden
hatta benden aşağı düşersen
yitik tarihinin kabuğundan içeri
ben nasıl çalarım o zaman
notasız koşuşturmaları
mızrabım kırık udla mütevazi
içimde kuşların yuva yaptığı
bozkır kuyusu gözlerimden
tek el ateş etmeye değer doğrusu
zavallı düşgücü ince boyunlu sürahi
bütün bir ömür dökülüyor gecikmiş ninnilerle
biraz "seni veriyorum"la aşk biraz da yalanla idare
herkes sabah kendine uyanır

... küçük ve özgün dalgalar halinde okyanusa taşıdı.

"...küçük ve özgün dalgalar halinde okyanusa taşıdı" interpretiere ich damit, dass der Künstler, der seine (einfacheren, kleineren) Gedichte (dalgalar) im kleinen Kreise verbreitete, später, nachdem sein Bekanntheitsgrad größer und seine Kunst reifer wurde, nach und nach immer breiteren Schichten (okyanus) zugänglich machte.

Es ist nicht von der Hand zu weisen, dass der Erzähler an dieser Stelle von einer Versinnbildlichung Gebrauch gemacht hat.