Sümüklü böcek - Salyangoz Meydan Muharebesi (Devami)

Merhabalar,
Brigitte ile birlikte “Krieg der Schnecken” öyküsünün küçük bir kısmını daha çevirdik. Aranızda onu düzelten biri olursa, çok seviniriz.
Şimdiden çok teşekkürler. İyi pazarlar dileriz,
Eva

[...]
„In neun Stunden treffen wir uns alle auf der Wiese. Die Zeit dieses Pöbels ist vorbei. Das ist beschlossene Sache.“ – „Aber …“, stotterte Ramoi. „Nichts ,Aber’“, unterbrach Cogar ihn unwirsch, “wir müssen jetzt los, sonst kommen wir zu spät.“ Ramoi senkte seine Fühler.
[...] Ramoi hatte Cogar vorher noch abfangen wollen. Mit dieser Geschwindigkeit des Schneckenchefs hatte er jedoch nicht gerechnet. Schnecken rechnen eigentlich nie mit irgendeiner Geschwindigkeit, aber Cogar war anscheinend zu allem entschlossen. Und warum nur auf der Wiese? Cogar musste blind vor Wut sein.
„Ich muss los!“, rief Ramoi und schleimte so schnell er konnte Richtung Gartenzaun. „Hey, da geht’s lang, du Feigling!“, schrie ihm Cogar noch hinterher, aber Ramoi war schon 12 Zentimeter entfernt.

[...]
“Dokuz saat sonra hepimiz çayırda buluşacağız. O avam takımının zamanı geçmiş durumda. Karar verildi.” – “Ama...” diye kekeledi Ramoi. Cogar, “Ama falan yok” diyerek haşin bir şekilde sözünü kesti, “haydi, gitmemiz lâzım, yoksa geç kalırız.” Ramoi duyargalarını eğdi.
[...] Ramoi meydan muharebesinden önce Cogar’ı yakalayacaktı. Ancak başsalyangozun bu süratini beklememişti. Zaten salyangozlar hiç bir zaman herhangi bir hızı hesaba katmaz, katmasına. Görünüşe bakılırsa, Cogar son derece azimliymiş. Ama niye çayırda olsun ki? Cogar’ın öfkesi topuklarına çıkmış olsa gerek. / Cogar öfkeden kör olmalıydı.
Ramoi, “Benim gitmem lazım!” diye seslendi ve olabildiğince hızlı bahçe çitine doğru sümüklenmeye başladı. Cogar, “Ey, tabansız seni! Yönümüz bu! / Ey, ödlek, şuradan gidilir! ” diye onun arkasından bağırdı, ama bu arada Ramoi 12 santimetre bile uzaklaşmıştı.