Programm

Teşekkür ederim !

Ich bitte, mir einige Hinweise zum Programm und gegebenenfalls zur Kleiderordnung zukommen zu lassen, damit ich unsere Reiseteilnehmer entsprechend informieren kann.

Geziye katılanları haberdar edebilmem için program ve gereğince kıyafet düzeni hakkında bazı bilgi vermenizi rica ederim.

Bei der Programmgestaltung bitte ich, den einzelnen Fachgruppen Gelegenheit zu geben, mit entsprechenden interessierten Partnern aus ...(Stadt) getrennt vom Gruppenprogramm Kontakt aufzunehmen.

Program düzenlemesi konusunda genel grup programının dışında uzman gruplarına, ... şehrinden gelen, konuya ilgisi olan ortaklarla ayrıca irtibat kurmaya / görüşmeye fırsat sağlamanızı rica ederim.

Evet, sağ ol!

Der Satz ist gut, aber ich weiss nicht, ob er den Sinn wiedergibt. Hier kann ich auch frei übersetzen, daher : wie bringt man besser zum Ausdruck, dass die Reiseteilnehmer sich auf die Begegnung freuen ?

...... bu programı / bu karşılaşmayı / bu etkinliği / bu geziyi büyük bir sevinçle beklediklerini belirtmek isterim .

Cok daha iyi.

"Steinfurttan ziyarete katılanların Emet´teki karşılaşmayı büyük bir sevinçle beklediklerini belirtmek isterim."

Böylesi uygun mudur ?

Bi soru daha: "tan" , "ten", "den", "den" eklerinin nasil yazilacagina dair de genel bir bilgi verebilir misiniz ?
Ayrica apostrof ne zaman kullanilir veya kullanilmaz bu gibi eklerde ?

Ja, ist uygun, aber nach Eigennamen und Ortsnamen (wie hier Steinfurt) ist im Türkischen zwingend ein Apostroph erforderlich, d.h. "Steinfurttan" ist orthographisch falsch. Dazu siehe unten mehr.

Hier eine verlässliche Information, die Eva uns im vergangenen Sommer besorgt hat:

Sayın Eva ...,

İlgi:12/06/2010 tarihli bilgi edinme belgeniz.

Dilimizde 21 ünsüz vardır: b, c, ç, d, f, g, ğ, h, j, k, l, m, n, p, r, s, ş, t, v, y, z.
Ünsüzler ses tellerinin titreşime uğrayıp uğramamasına göre iki gruba ayrılır:
1. Tonlu (yumuşak) ünsüzler,
2. Tonsuz (sert) ünsüzler.
Ses tellerinin titreşmesiyle oluşan ünsüzlere tonlu (yumuşak) ünsüzler adı verilir: b, c, d, g, ğ, j, l, m, n, r, v, y, z.
Ses telleri titreşmeden oluşan ünsüzlere tonsuz (sert) ünsüzler denir: ç, f, h, k, p, s, ş, t.
Dilimizde tonsuz (sert) ünsüzle biten kelimelere gelen ekler tonsuz (sert) ünsüzle başlar: aç-tı, aş-çı, bak-tım, bas-kı, çiçek-ten, düş-kün, geç-tim, ipek-çi, seç-kin, seç-ti, süt-çü. Buna karşılık üçgen, dörtgen, beşgen, dikgen, çokgen kelimeleri bu kurala uymaz.
Sorunuzun doğru cevabı: g tonlu bir ünsüz olduğuna göre g ile biten kelimelere yine tonlu ünsüzle başlayan ek gelecektir. Buna göre "diyalogda" ve "Kopenhag'da" biçimleri doğrudur.
Bilgi edinmenizi rica ederim.

Prof. Dr. Şükrü Halûk AKALIN
Türk Dil Kurumu Başkanı

Hallo Jon,

das hast du ja gut aufbewahrt. ;)

Wobei ich noch hinzufügen möchte, dass ich mich auch weiter umgesehen habe und ich in der Zwischenzeit zu der Überzeugung gelangt bin, dass bei Eigennamen aus anderen Sprachen (z.B. Deutsch oder Englisch), wo die Aussprache z.T. stark von der Schreibung abweicht, von so vielen türkischen Muttersprachlern die Endungen der Aussprache und nicht der Schreibung angeglichen werden, dass man das auch nicht als falsch bezeichnen kann. Das setzt aber voraus, dass man überhaupt weiß, wie ein Name in der Fremdsprache ausgesprochen wird. Wenn man entsprechend der Aussprache im Deutschen z.B. “Hamburg'tan” schreibt und der türkische Leser die Auslautverhärtung im Deutschen nicht kennt, wird er das Suffix als falsch empfinden.
Also das nur, um die Verwirrung komplett zu machen.

LG
Eva

Vielen Dank

Vielen Dank auch hierfür, das sind wertvolle Informationen,aus denen ich aber nicht ganz schlau werde.
Woher weiss ich wann man "den", "dan" und so nimmt und wann man einen Apostroph verwendet und wann nicht ?

Apostroph: Immer dann verwenden, wenn du an einen Personen-, Orts- oder Werksnamen ein Suffix dranhängen musst, also:

Mustafa'dan aldım
Düsseldorf'a gittim
Sayın Ağaoğlu'nun gönderildiği
Eskişehir'e gittik
Malatya'ya gittik
Matrix'in harika bir film olduğunu ...
vs.

Ob man 'den oder 'dan nehmen muss, hängt hingegen von der Vokalharmonie ab. Entscheidend ist in der Regel der Vokal der letzten Silbe im betreffenden Substantiv.
Dasselbe gilt natürlich für 'ya, 'ye, 'yi und 'yı (Antalya'ya gittik, Edirne'ye gittik, Edirne'yi gördük, Antalya'yı gezdik) und für 'a, 'e, 'i und 'ı (Hamburg'a gittik, Essen'e gittik, Matrix'i on kez izledim, Hindistan'ı gezdik).
Das können Eva und andere aber bestimmt besser erklären als ich.

Steinfurt'tan / Emet'teki

Im Gegensatz zu ....

ALINTI:

Bağlaç Olan da, de’nin Yazılışı
Bağlaç olan da, de ayrı yazılır. Kendisinden önceki kelimenin son ünlüsüne bağlı olarak ünlü uyumlarına uyar: Kızı da geldi gelini de. Durumu oğluna da bildirdi. Sen de mi kardeşim? Güç de olsa. Konuşur da konuşur.

UYARI : Ayrı yazılan da, de hiçbir zaman ta, te biçiminde yazılmaz.

UYARI : Ya sözüyle birlikte kullanılan da mutlaka ayrı yazılır: ya da.

UYARI : Da, de bağlacını kendisinden önceki kelimeden kesme ile ayırmak yanlıştır: Ayşe de geldi (Ayşe'de geldi değil).

UYARI : Da, de bağlacının bulunma durumu eki olan -da, -de, -ta, -te ile hiçbir ilgisi yoktur. Bulunma durumu eki getirildiği kelimeye bitişik yazılır: devede (deve-de) kulak, evde (ev-de) kalmak, yolda (yol-da) kalmak, ayakta (ayak-ta) durmak, çantada (çanta-da) kek­lik. İkide (iki-de) bir aynı sözü söyleyip durma.

Yurtta sulh, cihanda sulh. (Mustafa Kemal Atatürk)

nur vollständigkeitshalber hier angegeben, um -da, -de, -te, -ta besser zu verstehen. Hoffentlich nicht zu viel des guten gewesen.

TDK'den alıntı

Kesme İşareti ( ' )

1. Aşağıda sıralanan özel adlara getirilen iyelik, durum ve bildirme ekleri kesme işaretiyle ayrılır:

a. Kişi adları, soyadları ve takma adlar: Atatürk’üm, Fatih Sultan Mehmet’e, Muhibbi’nin, Gül Baba’ya, Sultan Ana’nın, Yurdakul’dan, Kâzım Karabekir’i, Yunus Emre’yi, Ziya Gökalp’tan, Refik Halit Karay’mış, Ahmet Cevat Emre’dir, Namık Kemal’se.

UYARI : Sonunda p, ç, t, k ünsüzlerinden biri bulunan Ahmet, Çelik, Çiçek, Halit, Mehmet, Mesut, Murat, Özbek, Recep, Yiğit, Bosna-Hersek, Gaziantep, Kerkük, Sinop, Tokat, Zonguldak gibi özel adlara ünlüyle başlayan ek getirildiğinde kesme işaretine rağmen Ahmedi, Çeliği, Çiçeği, Halidi, Mehmedi, Mesudu, Muradı, Özbeği, Recebi, Yiğidi, Bosna-Herseği, Gaziantebi, Kerküğü, Sinobu, Tokadı, Zonguldağı biçiminde son ses yumuşatılarak söylenir.

UYARI: Özel adlar için yay ayraç içinde bir açıklama yapıldığında kesme işareti yay ayraçtan sonra konur: Yunus Emre (1240?-1320)'nin, Yakup Kadri (Karaosmanoğlu)'nin.

Ancak cins isimler için yapılan açıklamalarda yay ayraçtan sonra doğal olarak kesme işaretine gerek yoktur: İmek fiili (ek fiil)nin geniş zamanı şahıs ekleriyle çekilir.

UYARI : Özel adlar yerine kullanılan "o" zamiri cümle içinde büyük harfle yazılmaz ve kendisinden sonra gelen ekler kesme işaretiyle ayrıl­maz.

b. Millet, boy, oymak adları: Türk’üm, Alman’sınız, İngiliz’den, Rus’muş, Oğuz’un, Kazak’a, Kırgız’ım, Özbek’e, Karakeçili’nin, Hacımusalı’ya.

c. Devlet adları: Türkiye Cumhuriyeti’ni, Osmanlı Devleti’ndeki, Amerika Birleşik Devletleri’ne, Azerbaycan Cumhuriyeti’nden.

ç. Din ve mitoloji ile ilgili özel adlar: Allah’ın, Tanrı’ya, Cebrail’den, Zeus’u.

d. Kıta, deniz, nehir, göl, dağ, boğaz, geçit, yayla; ülke, bölge, il, ilçe, köy, semt, bulvar, cadde, sokak vb. coğrafyayla ilgili yer adları: Asya’nın, Marmara Denizi’nden, Akdeniz’i, Meriç Nehri’ne, Van Gölü’ne, Ağrı Dağı’nın, Çanakkale Boğazı’nın, Zigana Geçidi’nden, Uzunyayla’ya, Türkiye’dir, İç Anadolu’da, Doğu Anadolu’ya, Ankara’ymış, Sungurlu’ya, Ziya Gökalp Bulvarı’ndan, Yıldız Mahallesi’ne, Taksim Meydanı’ndan, Reşat Nuri Sokağı’na.

UYARI: Yer bildiren özel isimlerde kısaltmalı söyleyiş söz konusu olduğu zaman ekten önce kesme işareti kullanılır: Hisar’dan, Boğaz’dan.

e. Gök bilimiyle ilgili adlar: Jüpiter’den, Venüs’ü, Halley’in, Merih’e, Büyükayı’da, Yedikardeş’ten, Samanyolu’nda.

f. Saray, köşk, han, kale, köprü, anıt vb. adları: Dolmabahçe Sarayı’nın, Çankaya Köşkü’ne, Sait Halim Paşa Yalısı’ndan, Ankara Kalesi’nden, Horozlu Han’ın, Galata Köprüsü’nün, Bilge Kağan Abidesi’nde, Çanakkale Şehitleri Anıtı’na.

g. Kitap, dergi, gazete ve sanat eseri (tablo, heykel, müzik vb.) adları: Nutuk’ta, Safahat’tan, Kiralık Konak’ta, Sinekli Bakkal’ı, Hürriyet’te, Resmî Gazete’de, Onuncu Yıl Marşı’nı, Yunus Emre Oratoryosu’nu, Atatürk Uluslararası Barış Ödülü’nü.

ğ. Kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve genelge adları: Millî Eğitim Temel Kanunu’na, Medeni Kanun’un, Atatürk Uluslararası Barış Ödülü Tüzüğü’nde, Telif Hakkı Yayın ve Satış Yönetmeliği’nin.

UYARI: Belli bir kanun, tüzük, yönetmelik kastedildiğinde büyük harfle yazılan kanun, tüzük, yönetmelik sözlerinin ek alması durumunda kesme işareti kullanılır: Bu Kanun’un 17. maddesinin c bendi... Yukarıda adı geçen Yönetmelik’in 2’nci maddesine göre... vb.

h. Hayvanlara verilen özel adlar: Sarıkız’ın, Karabaş’a, Pamuk’u, Minnoş’tan.

UYARI: Kurum, kuruluş, kurul ve iş yeri adlarına gelen ekler kesmeyle ayrılmaz: Türkiye Büyük Millet Meclisine, Türk Dil Kurumundan, Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığına, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dekanlığına, Hacettepe Üniversitesi Rektörlüğüne, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanlığının; Bakanlar Kurulunun, Danışma Kurulundan, Yürütme Kuruluna; Mavi Köşe Bakkaliyesinden, Gimanın.

UYARI : Özel adlara getirilen yapım ekleri, çokluk eki ve bunlardan sonra gelen diğer ekler kesmeyle ayrılmaz: Türklük, Türkleşmek, Türkçü, Türkçülük, Türkçe, Müslümanlık, Hristiyanlık, Avrupalı, Avrupalılaşmak, Aydınlı, Konyalı, Bursalı, Ahmetler, Mehmetler, Yakup Kadriler, Türklerin, Türklüğün, Türkleşmekte, Türkçenin, Müslümanlıkta, Hollandalıdan, Hristiyanlıktan, Atatürkçülüğün.

2. Kişi adlarından sonra gelen saygı sözlerine getirilen ekleri ayırmak için konur: Nihat Bey’e, Ayşe Hanım’dan, Mahmut Efendi’ye, Enver Paşa’ya vb.

UYARI: Unvanlardan sonra gelen ekler kesmeyle ayrılmaz: Cumhurbaşkanınca, Başbakanca, Türk Dil Kurumu Başkanına göre vb.

3. Kısaltmalara getirilen ekleri ayırmak için konur: TBMM'nin, TDK'nin, BM'de, ABD'de, TV'ye.

UYARI : Sonunda nokta bulunan kısaltmalarla üs işaretli kısaltmalar kesmeyle ayrılmaz. Bu tür kısaltmalarda ek noktadan ve üs işaretinden sonra, kelimenin ve üs işaretinin okunuşuna uygun olarak yazılır: vb.leri, Alm.dan, İng.yi; cm³e (santimetre küpe), m²ye (metre kareye), 64ten (altı üssü dörtten).

4. Sayılara getirilen ekleri ayırmak için konur: 1985'te, 8'inci madde, 2'nci kat; 7,65’lik, 9,65’lik.

1919 senesi Mayısının 19'uncu günü Samsun'a çıktım.

(Mustafa Kemal Atatürk)

5. Şiirde seslerin ölçü dolayısıyla düştüğünü göstermek için kesme işareti kullanılır:

Bir ok attım karlı dağın ardına

Düştü n'ola sevdiğimin yurduna

İl yanmazken ben yanarım derdine

Engel aramızı açtı n'eyleyim (Karacaoğlan)

6. Bir ek veya harften sonra gelen ekleri ayırmak için konur: a'dan z'ye kadar, b'nin m'ye dönüşmesi, Türkçede -lık'la yapılmış sözler.

UYARI: Akım, çağ ve dönem adlarından sonra gelen ekler kesmeyle ayrılmaz: Eski Çağın, Yükselme Döneminin, Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatına.

Diğer noktalama işaretlerini burada bulabilirsin:

[Link entfernt]